migawki z wczoraj.

tydzien temu konczyla sie polska szkola. moj maz jak zwykle nie mogl nadziwic sie elegancji dzieci i rodzicow. rzeczywiscie poza kilkoma tatusiami w sandalach i krotkich spodenkach (ktorzy zdarzaja sie tez wsrod niemcow nagminnie! i w ogole pewnie wszedzie!) rodzice prezentowali sie pieknie. szczegolnie mamy, mimo upalu na wysokich obcasach, w groszkach, kwiatkach, paseczkach letnio i zwiewnie. a dzieci to juz wogole. nie moglam sie napatrzec na dziewczynki w slicznych sukienkach i na chlopcow w bialych koszulach.

wczoraj byl w niemieckiej szkole sommerfest polaczony w roznymi wystepami i pozegnaniem ukochanej nauczycielki od angielskiego, ktora odchodzi na emeryture. pani dyrektor poprosila, zeby dzieci ubraly sie uroczyscie. dziewczynki pozakladaly … kolczyki i tyle. reszta to rybaczki i podkoszulki jak na wycieczke. malina w swojej sukience parasolce (dziekujemy firmie wojcik za zwariowany dzieciecy design, niestety koncza sie malinowe rozmiary) czerwonych sandalkach i uczesana w dwa ciasne warkoczykowe precelki byla jedna z niewielu „uroczystych” dziewczynek.

jestem zwolenniczka ubierania dzieci a nie przebierania. ma byc wygodnie, zdrowo i tak zeby dziecko sie dobrze czulo. jednak na pewnie specjalne dni lubie dzieci „wystrojone”, one to lubia, czuja , ze jest inaczej niz zwykle i w ogole jest ladnie. birkenstock akceptuje w ogrodzie ale nie przy wigilijnym stole.

impreza byla i tak bardzo udana, dzieci spiewaly, tanczyly. chlopiec ktory gral na trabce zebral takie brawa, ze musial powtarzac. chlopcy z tölzer knabenchor byli swietni. malina zagrala fandango na pianinie. w super tempie, bez jednej pomyleczki, kiwajac sobie glowa do rytmu. ona ma mobilizujaca treme. jak weszla na scene to akurat na widownie wpadl spozniony tatus. malina rozesmiana wyslala mu ze sceny calusa. przerywnikami byly skecze z sytuacjami przedstawiajacymi odchodzaca nauczycielke, ktora grala malina. potem byly tance. potem wrocilismy do domu i malina po krotkiej kolacji zniknela u sasiadow. znalezlismy ja na dachu z sasiadem i kotem i sasiadka na balkonie. tak sie zagadalismy, ze zrobila sie 9 wieczorem a nadal bylo goraco. razem z sasiadami postanowislismy zakonczyc dzien w wodzie. pilismy potem piwo na pomoscie a dzieci graly w berka w jeziorze.

potem malina spala a my dlugo siedzielismy na tarasie i wpatrywalismy sie w ksiezyc i to byl taki dzien, kiedy sie wie, ze lepiej byc nie moze.

o malinowym dyrektorze

no dobra. zeby nie bylo, ze tylko mi sie wszystko nie podoba, powiem wam szczerze, ze jedno mi sie w tej nowej szkole podobalo. nauczyciele jacys tacy ludzcy i dyrektor, ktory najpierw przedstawil imponujaca oferte zajec dodatkowych (tenis, wspinanie sie, rozne instrumenty, chor, fotografia, badminton, malowanie, rzezbienie, akrobatyka, pilka reczna, zajecia… cyrkowe i cos tam jeszcze) po czym poprosil rodzicow, zeby nie wybierali wiecej niz jedno zajecie dodatkowe. szczegolnie w pierwszym roku. nie jest tajemnica, ze w niemczech przepasc miedzy podstawowka a gimnazjum jest duza i niektore dzieci „padaja” pod nawalem obowiazkow. juz piec godzin laciny i piec godzin niemieckiego i angielski sa wyzwaniem. a to sa nadal dzieci, ktore potrzebuja… troche sie ponudzic, pomarzyc o niebieskich migdalach, pohustac sie na hustawce bez celu i sensu. dodal, ze sa rodzice, ktorzy najchetniej widzieliby swoje dzieci uprawiajace akrobatyke z fletem poprzecznym w zebach, w mysli powtarzajace slowka z hiszpanskiego, ale zeby sie powstrzymac i… dac dzieciom szanse na samodzielne zagospodarowanie wolnego czasu.

a ja tylko moge sie pod tym podpisac. po raz pierwszy na jakims spotkaniu rodzicielskim moglam tylko pokiwac glowa i nie robic do meza glupich min w stylu: „okropne, co? chce stad wyjsc.”

malinowe gimnazjum

cale zycie nienawidzilam szkoly. podstawowki. liceum. potem studiow. kiedys mialam taka zalamke, ze zamiast klasowki z fizyki napiasalam piekne wypracowanie, dlaczego nic mi nie wchodzi do glowy z fizyki i dlatego moje zycie jest takie skomplikowane. pan dal ten tekst poloniscie, dodastalam dodatkowa piatke z polskiego i jak zwykle dwoje z fizyki. na matematyce siedzialam w ostatniej lawce i meczylam sie jak nie wiem, medytujac na tragizmem sytuacji: moglabym robic niewiadomo co a siedze i nie kapuje dlaczego sinusoida plecie sie takim wezem w gore i w dol. liceum przewagarowalam brutalnie i tylko jakies olimpiady z polskiego sprawily, ze inni nauczyciele przepchneli mnie kolanem do matury. mature zdalam na piatkach i dzieki temu ominely mnie egzaminy ustne. potem studiowalam muzykologie, ktora jest nikomu do niczego nie potrzebna. przecietny meloman wie wiecej niz swietny muzykolog.

i teraz musze trzymac buzie w ciup, bo nie moge dziecka zarazic ta niechecia, tym poczuciem beznadziei. malina byla w dwoch podstawowkach (bo sie przenieslismy) a teraz idzie do gimnazjum. uwielbia szkole i nie wiadomo skad jej sie to wzielo! dzis byl wieczor powitalny dla przyszlych uczniow. moje dziecko idzie do bardzo wybranej, pieknej szkoly. poznajemy malinowa przyszla wychowaczynie, klase, rodzicow. wychodzimy. moj maz – sam wniebowziety! – pyta spontanicznie:

– i jak cie sie podobalo?